Preminula glumica Nataša Ričardson

Britanska glumica Nataša Ričardson (Natasha Richardson), koja je povredila glavu prilikom pada na skijanju u Kanadi, preminula je 18. marta u Njujorku u 45. godini, saopšto je portparol porodice.



Njen suprug Lajam Nison, njihovi sinovi i cela porodica su "šokirani i očajni zbog tragične smrti njihove voljene Nataše", rekao je on.
Ričardson (45), ćerka glumice Vanese Redgrejv i reditelja Tonija Ričardsona, zadobila je tešku povredu na skijanju u Kanadi, u skijaškom centru Mon Tramblan u Kvebeku.
Posle povrede prebačena je prvo u bolnicu u Montrealu, a u utorak je prebačena u Njujork.
Nataša Ričardson je dobitnica pozorišne nagrade Toni 1998. za ulogu u mjuziklu "Kabare", i svoje najznačajnije uloge ostvarila je upravo u pozorištu. Pored toga, pojavila se u preko 20 filmova, među kojima su i "Nel" u kojem je glumila zajedno sa suprugom Lajamom Nisonom i Džodi Foster, "The Handmades tale", "Maid in Manhattan", "White Countess" i drugi.
Ima dva sina stara 12 i 13 godina iz braka sa Lajamom Nisonom.

Član grupe Pro Arte Vladimir Savčić Čobi preminuo je danas 61. godini života.
Muzičar koji je tokom svoje karijere prodao osam miliona ploča širom bivše Jugoslavije, preminuo je od raka debellog creva.
Čobijevu karijeru su, pored brojnih hitova, obeležile i brojne uloge u filmovima i serijama, od kojih je najpoznatija rola Fike u seriji "Složna braća", za koju je osvojio i Oskara popularnosti 1996. godine.
Njegov album "Pruži mi ruku ljubavi", uvršten je među najbolje u enciklopediji pop i muzike, a za svoja umetnička ostvarenja je 2003. godine osvojio Oskara za životno delo.
U svojoj dugogodišnjoj karijeri, tvorac vanvremenskog hita "Lola", snimio je 50 singl ploča, 30 LP izdanja, kao i tri CD izdanja.
Sahrana Vladimira Savčića obaviće se u ponedeljak, 23. marta na Novom groblju u Beogradu.

Preminuo Ranko Munitić

Veliki zaljubljenik u film Ranko Munitić iznenada je preminuo u subotu u Beogradu u 66. godini.

Obožavao je i književnost i strip. Bio je čovek koji voli umetnost i piše o umetnosti. „Celog života igram se jednog poziva koji ne postoji - to je kritičar“, govorio je. Beskrajno duhovit, dečački radoznao i nepomirljivo oštar prema onima koji kvare srž umetničkog zanata. Do kraja je zadržao onu neiskvarenu uzbuđenost ispred pokretnih slika, govorio da ga i posle nebrojeno odgledanih filmova, raduje svaki odlazak u bioskop ili ubacivanje kasete u video.

Umeo je da kaže: „Znate, ja sam ribar po formaciji, moje detinjstvo je na moru, na ribarskom čamcu i imam jednu filozofiju: nijednu teškoću ne treba shvatiti kao prepreku, nego kao novo iskustvo. Ne bojim se rizika. Ne uspe - ne uspe.“ Nije mario za poene koje su drugi bespoštedno lovili.

Munitić je rođen 3. aprila 1943. godine u Trogiru. Školovao se na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Od rane mladosti bavio se filmskom kritikom, istorijom i teorijom filma, publicistikom, dramaturgijom, a oprobao se kao scenarista i u filmskoj režiji. Munitić je svojim opusom zadužio jugoslovensku, a zatim i srpsku kinematografiju.

Bio je redovni, dugogodišnji saradnik „Večernjih novosti“, našeg Kulturnog dodatka, a posebno poznat kao kolumnista „TV Novosti“, gde je pod radnim naslovom „Kanal Iks“ iz nedelje u nedelju analizirao televizijski program i uporno podsećao na pravi put sa koga je televizija sve češće skretala.

Najviše scenarija napisao je za animirane filmove, a najpoznatiji je njegov scenario za dugometražni igrani film „Oficir s ružom“ reditelja Dejana Šoraka iz 1987. godine. Šira publika pamti ga kao autora i voditelja serijala „Veče sa zvezdama“ koji je emitovan na TV Beograd tokom devedesetih godina.

Priredio je i više monografija o srpskim glumcima, među kojima o Miodragu Petroviću Čkalji, Pavlu Vuisiću, Bori Todoroviću... Iz oblasti teorije i esejistike značajne su njegove knjige: „Fantastika na ekranu“, „Alisa na putu kroz podzemlje i kroz svemir“, „Te slatke filmske laže“, „Jugoslovenski filmski slučaj“, „Zagrebački krug crtanog filma“, „Uvod u estetiku kinematografske animacije“, „Pola veka filmske animacije u Srbiji“... Od šest nastavaka književnog serijala „Čudovišta koja smo voleli“, analize legendarnih ličnosti iz bajki, horora, „sajens fikšna“ , na koju je bio posebno ponosan, na prošlom beogradskom Sajmu knjiga osvanuo je treći.

Munitićev novi zbornik o animaciji, koji je pisao u saradnji sa Rastkom Ćirićem, trebalo bi da bude predstavljen na Festivalu dokumentarnog i kratkometražnog filma, koji počinje u ponedeljak u Beogradu...

Otišao je Ranko Munitić, ali ne stavljamo „The End“, neka stoji „To be continued“ - nastavljamo da volimo ono što je on voleo i čemu nas je učio - ljubav, humor i umetnost. Do viđenja majstore!

Umrla Olja Ivanjicki



U Beogradu je danas (sreda 24.06.2009. godine) u 78. godini života preminula naša poznata slikarka Olja Ivanjicki, javlja RTS.

Olja Ivanjicki je rođena u Pančevu 1931. godine u ruskoj bolnici.

Njeni roditelji, otac Vasilij Vasiljenko Ivanjicki i majka Veronika Mihajlovna Pjotrovska su u Srbiju došli kao prognanici iz Rusije nakon Oktobarske revolucije.

Olja je u Kragujevcu živela sve do dolaska u Beograd, gde je studirala vajarstvo na Akademiji za likovne umetnosti u Beogradu.

Mada je upisala vajarstvo, od samog početka se uglavnom bavila slikarstvom.

Godine 1957. završila je Akademiju likovnih umetnosti u klasi profesora Sretena Stojanovića.

Po završetku postdiplomskih studija, 1962. godine dobila je posebno priznanje i stipendiju Fordove fondacije za nastavak studija u SAD.

Sa grupom slikara - Leonidom Šejkom, Milićem od Mačve, Milovanom Vidakom, Svetozarem Samurovićem, Kostom Bradićem, Sinišom Vukovićem i drugima, 1959. godine, kao jedina žena slikar osnovala je grupu "Mediala", koju su predstavljali mladi slikari, pisci, filozofi, arhitekte, kompozitori.

Svim članovima "Mediale" bila je zajednička jedna jedina ideja: beskrajna ljubav prema umetnosti i beskrajno verovanje u njene sveukupne moći.

Olja Ivanjicki je imala 87 samostalnih izložbi u zemlji i inostranstvu. Šezdesetih godina prošloga veka prva je počela sa pop artom u Beogradu, a pripremala je i izvedbe koje se pamte. Njene slike nalaze se u mnogim muzejima i galerijama širom sveta.

Između ostalog, izlagala je u muzeju "Metropoliten" u Njujorku, Muzeju savremene umetnosti u Beogradu, Muzeju moderne umetnosti u Skoplju i na fakultetu "Dobs Feri" u Njujorku.

Dobitnik je mnogih nagrada i priznanja. Izabrana je za najboljeg slikara dvadesetog veka u Jugoslaviji na osnovu glasanja sprovedenog među jugoslovenskom publikom.

Dobitnik je i "Sedmojulske" i "Vukove" nagrade za životno delo, najvećih priznanja u zemlji.

Umro Majkl Džekson



Svetska pop zvezda Majkl Džekson umro je u Los Anđelesu u 50. godini života usled srčanih problema.


Si-En-En je objavio da je u podne po pacifičkom vremenu Džekson hitno prevezen u bolnicu u Los Anđelesu, u Kaliforniji, zbog "zastoja srca". Los Anđeles tajms je javio da je pop zvezda Majkl Džekson preminuo u 50. godini života. Ispred bolnice i Džeksonovog doma se okupljaju njegovi obožavaoci.

Los Anđeles tajms je na svojoj internet stranici naveo da su lekari u četvrtak posle podne po lokalnom vremenu proglasili Džeksona mrtvim pošto je u bolnicu dovežen u dubokoj komi. Ranije u toku dana bolnička služba je Džeksona našla u njegovom domu u besvesnom stanju, prethodno je javio LAT.

Neki američki mediji naveli su da je pevač doživeo srčani udar.

Los Anđeles tajms je preneo da su bolničari izveli reanimaciju na licu mesta pošto Džekson nije disao, pre nego što su ga prebacili u bolnicu u Los Anđelesu, javio je Rojters.

Portparol slavnog pevača nije dostupan za komentar.

Džekson je trebalo da 13. jula u Londonu počne seriju povratničkih koncerata, koji bi trajali do marta 2010.

Proteklih godina bilo je određenih strahovanja u vezi Džeksonovog zdravlja, ali promoteri koncerata u Londonu saopštili su u martu da je pevač "prošao" detaljan fizički pregled koji je trajao četiri i po sata.

Majkl Džekson je rođen 1958. godine, a karijeru je počeo kao dete zajedno sa svojom braćom u grupi Džekson 5, pre više od četiri decenije, da bi kasnije stvorio neke od najvećih hitova svetske pop muzike kao što su Bili Džin, Triler i druge.



Džekson je od 2005. živeo povučeno od javnosti, nakon što je oslobođen optužbi za seksualno zlostavljanje dece.

Umrla glumica Fara Foset

Čuvena američka glumica Fara Foset nije izdržala borbu sa rakom debelog creva. Preminula je u četvrtak u 62. godini.

Tri godine se Fara Foset, višestruka dobitnica Emi nagrada i Zlatnog globusa, borila sa opakom bolešću, ali je njeno srce prestalo da kuca u četvrtak ujutro (po vremenu u SAD) u bolnici u Santa Moniki.

Njen dugogodišnji partner Rajan O'Nil bio je pored nje kada je izdahnula.

"Zlatna devojka Holivuda", kako su je zvali, ostaće upamćena po mnogobrojnim ulogama, ali i po neverovatnom osmehu i sjajnom duhu. Smatrali su je seks simbolom 80-ih godina, a mnoge Amerikanke su želele da izgledaju baš kao ona.

Rođena je 2. februara 1947. godine u Teksasu, a u Holivud je otišla slučajno. Ubrzo su je zapazili filmski agenti, dobijala je manje uloge, a posle udaje za glumca Li Mejdžorsa 1973. godine počinje i njen uspon u filmskoj industriji.



Bez premca, televizijska serija koja ju je potpuno izbacila u prvi plan bila je "Čarlijevi anđeli" (od 1976. do 1980. godine), posle koje je počela i njena prava filmska karijera. U toj seriji glumila je privatnu detektivku Džil Manro.

Serija je nedeljno imala po 23 miliona fanova, a u jeku popularnosti njen pin-up poster u bikiniju prodat je u više od 12 miliona primeraka!

"Postala sam poznata i pre nego što sam ispekla zanat. Nisam studiirala glumu, već knjižvnost. Odjednom, posle serije 'Čarlijevi anđeli' počele su da mi pristižu poruke mojih obožavalaca, a ni sama nisam znala zbog čega", izjavila je Fara Foset za "Njujork Tajms" pre 20-ak godina.

Od Mejdžorsa se razvela 1982. godine, a tada je već bila u vezi sa Rajanom O'Nilom. Iz te veze dobili su sina Redmonda, koji je vest o majčinoj smrti sačekao u zatvoru. Njen sin unapšen je u aprilu ove godine zbog vožnje pod dejstvom narkotika i osuđen je na zatvorsku kaznu.

Pre samo tri dana, njen partner Rajan O'Nil izjavio je da je Fara Foset pristala da se uda za njega.

Shodno upravo objavljenoj izjavi advokata preminulog pevača, g. Brajana Oksmana, osnovni uzrok odlaska g. Džeksona sa ovog sveta leži u predoziranju prepisanih medikamenata. Pripremajući se, naime, za niz najavljenih koncerata on je u prekomernim količinama paralelno koristio čitav niz dokazano kardijalno riskantnih supstanci, poput anksiolitika „Ksanaks” i „Zoloft”, te analgetika „Demerol”.

Kombinacija ovih suspstanci, naročito u slučaju nepoštovanja propisanih doza, mogla je da bude fatalna, usled dokazane sposobnosti navedenih supstanci za izazivanje blokade neurosinaptičkih signala, te time i sledstvenog zastoja srca i pulmonalne respiratorne aktivnosti.

Izvorni izveštaji nalaze se ovde:

http://www.showbizspy.com/article/18836 ... s-overdose

I ovde:

http://www.kansascity.com/stargazing/story/1282600.html

Kako naš narod kaže: "o pokojnicima sve najlepše"...

Kud ćeš lepše od ovoga.

Umro Karl Malden



Američki glumac srpskog porekla Karl Malden (Mladen Sekulović) umro je u 97. godini, u svom domu u Los Anđelesu. Maldenovu glumačku karijeru obeležile su uloge u filmovima "Tramvaj zvani želja" i "Na dokovima Njujorka".

Malden, poznat i po ulozi u televizijskoj seriji "Ulice San Franciska", preminuo je u snu u svom domu u Los Anđelesu, naveo je njegov agent Bad Mos.

Malden, koji je osvojio Oskara 1951. godine za ulogu u filmu "Tramvaj zvani želja", gde je glumio pored Marlona Branda, bio je lošeg zdravstvenog stanja poslednjih godina.

Drugi film, od 54 - koliko je ukupno snimio, po kome se Malden pamti je On the Waterfront, kod nas naslovljen "Na dokovima Njujorka".

Malden je pet godina bio predsednik filmske akademije u Los Anđelesu i osnivač je umetničke biblioteke na Beverli Hilsu, koja važi za jednu od najvećih u Americi.




Svoju glumačku karijeru Malden je započeo na srpskom jeziku. Potom se seli u Čikago gde glumi u "Gudmen teatru", a zatim dvadeset godina glumi za Njujorško pozorište.

U glumačkoj industriji je proveo 61 godinu, a od 1993. godine bio je penziji.

Malden, najstariji od trojice braće, rođen je u Indijani 22. marta 1912. godine kao Mladen Sekulović.

Njegova majka Mini, poreklom Čehinja, bila je krojačica i glumica, a otac mu je bio Petar Sekulović srpskog porekla, koji je veoma voleo muziku.

Porodica Sekulović vuče korene iz Bileće u Hercegovini.

Malden, koji je od malena govorio srpski, bio je veoma popularan u školi i zvezda košarkaškog tima. Prema njegovoj biografiji, Malden je dva puta lomio nos.

[IMG]http://i314.photobucket.com/albums/ll413/kevdaman1234567/Through%20The%20Mail%20Autographs/Actors/ag55-1.jpg[/IMG

Ime u Karl Malden promenio je kada je imao 22 godine.

Često je, glumeći u filmovima ili nastupajući u televizijskim emisijima, pronalazio načine da kaže "Sekulović". Napisao je knjigu "When do I start".

Veliki glumac, jedan od retkih Srba koji je uspeo a sećao se odakle je.

Umro književnik Danko Popović

Posle kraće bolesti u 81. godini preminuo književnik Danko Popović. Popović je autor više romana, knjiga pripovedaka i eseja, od kojih je najpoznatija "Knjiga o Milutinu".

Istaknuti književnik Danko Popović, preminuo je večeras, posle kraće bolesti, u 81. godini.

Rođen je u Aranđelovcu 1928. godine, Pravni fakultet završio je u Beogradu, gde je proveo najveći deo života i gde je i započeo književni rad.

Uprkos tome, stalno se vraćao svojoj kući i imanju podno Bukulje, gde je nalazio inspiraciju za dela, inspirisana istorijom i tradicijom.

Popović je autor više romana, od kojih su najpoznatiji "Čarapići", "Oficiri", "Kuća Lukića", "Gospodari", "Knjiga o Milutinu"...

Takođe, Popović je napisao i više knjiga pripovedaka i eseja ("Kukurek i kost", "Svečanosti"...), filmskih scenarija, radio i TV drama ("Karađorđeva smrt").

Umro Sergej Mihalkov



U jednoj od moskovskih klinika, danas je preminuo istaknuti sovjetski i ruski pesnik i pisac Sergej Mihailkov u 97. godini života, javila je agencija Itar-Tass, pozivajući se na izjavu njegove porodice. Mihalkov je još za života postao klasik dečje književnosti, a autor je, između ostalog, tekstova himni bivšeg SSSR-a, kao i današnje ruske himne, prvi put intonirane 1. januara 2001. godine. Autor je epitafa uklesanog na Grobu neznanog vojnika kod zidina Kremlja: "Ime je tvoje nepoznato. Tvoj podvig je besmrtan", kao i stihova posvećenim vojnicima poginulim u oslobađanju Evrope na spomeniku sovjetskim vojnicima u Beču. Saučešće porodici, rodbini, prijateljima i poštovaocima njegovog dela izrazili su predsednik Dmitrij Medvedev i premijer Vladimir Putin.
Sinovi Mihalkova, rođeni u braku sa spisateljicom Natalijom Končalovskom, su istaknuti filmski reditelji Andrej i Nikita. Mihalkov se rodio 13. marta 1913. godine u Moskvi u plemićkoj porodici. Prve stihove počeo je da objavljuje sa 15 godina i 1930-ih počeo je sa objavljivanjem stihova u sovjetskoj štampi, 1937. je zavšio Fakultet za književnost "Gorki" i postao član Saveza pisaca SSSR-a. Stihove je štampao u časopisima "Aganjok" i "Prožektor",kao i u listovima "Komsomolskaja prava", "Izvestija" i "Pravda". Bio je više puta deputat Vrhovnog sovjeta ŠSR i Ruske sovjetske republike, bio je više godina na čelu Saveza pisaca, kao i član Akademije pedagoških nauka i Međuanrodne slovenske akademije nauka, obrazovanja, umetnosti i kulture. Od 2000. godine bio je predsednik Izvršnog odbora Međunarodne zajednice saveza pisaca.
Njegove knjige štampane su na više jezika u tiražu većem od 400 miliona primeraka. Autor je dečjih i satiričnih komada i prvi njegov komad postavljen je na scenu 1938. godine, podseća Itar-Tas s. Veliku popularnost imale su i njegove basne iz svakodnevice, njih oko 250. Mihalkov je dobitnik brojnih najviših priznanja: Lenjinove nagrade, četiri Državne nagrade SSSR-a i Državne nagrade ruske republike u bivšem Sovjetskom Savezu, Ordena za zasluge za Otadžbinu drugog stepena, Ordena Svetog apostola Andreja Prvozvanog i Ordena Ruske pravoslavne crkve Prepodobnog Sergija Radonježskog, kao i ordena drugih zemalja.

Umro glumac Vanja Drah

Poznati hrvatski glumac Vanja Drah umro je u 77. godini nakon kratke i teške bolesti, u subotu u Zagrebu. Svoj glumački talenat u pozorištu je prikazao u antičkim dramama, Šekspirovim delima, Molijerovim komedijama, te interpretacijama Krležinih likova. Odigrao je više od 20 uloga u filmovima (Čaruga, Obećana zemlja, Za sreću je potrebno troje...) i TV dramama i serijama (Kapelski kresovi, Velo misto, Nepokoreni grad, Gruntovčani, U registraturi, Lud, zbunjen, normalan...). Dobitnik je nagrade Vladimir Nazor 2005. za životno delo.